پیوندها

تنگناهای اقتصادی استان

 

اصلی ترین تنگناهای توسعه منابع آب استان :


1-تنگناهای طبیعی :

کمی میزان نزولات جوی

بالا بودن میزان تبخیر

نامناسب بودن زمان بارش

عدم پوشش گیاهی مناسب در استان

وجود سیلابهای مخرب به دلیل شرایط خاص توپوگرافی استان

 

2-تنگناهای زیربنایی و فیزیکی :

کمبودتاسیسات مهار و ذخیره سازی آب در سطح استان

گسترده بودن و دور افتاده بودن مناطق احداث سازه های آبگیر از مراکز شهری و صنعتی

مشکلات خاص اجتماعی ، فرهنگی و اقتصادی منطقه که اجرای اصولی و به موقع پروژه ها را به تعویق می اندازد .

منفی بودن روشهای آبیاری

بهره برداری نادرست از تاسیسات آبی

خروج آب از طریق رودخانه های مرزی جنوبی و شرق استان به دلیل عدم احداث سازه های آبی

 

3-تنگناهای مالی و سرمایه ای :

کمبود منابع مالی

عدم مشارکت بخش خصوصی در اجرای پروژه ها

عدم ارزش گذاری قیمت واقعی آب


4-تنگناهای نهادی و قانونی :

نبود زمینه های تشویقی و تنبیهی برای بهره برداران

عدم وجود سند ملی آب برای استان

وابسته بودن منطقه سیستان و شهر زاهدان به آب رودخانه هیرمند که کنترل این رودخانه توسط کشور افغانستان صورت می گیرد .

فقدان برنامه های لازم برای بهره برداری

فقدان آموزشهای کاربردی برنامه های کشاورزی برای استفاده بهینه از منابع آبی

 

محدودیتهای توسعه بخش دامداری :

بالا بودن سن و پایین بودن سطح سوادشاغلین بخش کشاورزی و دامداری

 

تنگناهای طبیعی و اقلیمی :

فقر منابع و کیفیت نامطلوب آن ، کمبود منبع آب به عنوان عامل محدود کننده افزایش سطح زیرکشت گیاهان علوفه ای که می تواند زمینه ساز توسعه دامداری های صنعتی باشد .

شرایط اقلیمی نامناسب استان (کمبود بارندگی ) از عوامل بازدارنده مهم توسعه دامداری استان است .

مشکلات و تنگناهای بهداشتی و درمانی ، مرزهای طولانی با کشورهای پاکستان و افغانستان که از نظر خدمات بهداشتی و درمانی دام خصوصاً در مناطق مرزی فعالیت مناسبی ندارند و با توجه به تردد و انتقال دام از کشورهای فوق همواره موجب سرایت بیماریهای مختلف دامی به داخل استان می گردد .

 

مسائل خدماتی و زیربنائی :

-کمبود امکانات جذب و عرضه محصولات تولیدی دام و مواد لبنی ، کارخانـجـات صنـایع تبدیلی وفرآوری،کشتارگاههای صنعتی، سردخانه هاو غیره .

-پایین بودن سطح سواد سهامداران در زمینه های بهداشتی ، تغذیه ، اصلاح نژاد و سایر اصول دامپروری و کمبود نیروهای متخصص در امر ترویج و آموزش دامداران

-نبود سیستمهای بیمه تضمینی جهت خرید محصولات دامی

-فقدان قانون نظام دامداری ، نظارت و کنترل کیفی خوراک دام ، حفظ حریم دامداریها در برابر توسعه شهر ، روستا ، راهها و واحدهای صنعتی و سایر خدمات عمرانی

-کمبود آمارو اطلاعات صحیح و مستند از جمعیت ، تولیدات ، ضایعات محصولات دام و طیور و صنایع غذایی آن که امکان برنامه ریزی توسعه دقیق و تصمیم گیری به هنگام در زمینه های دامداری و صنایع مرتبط را مشکل می کند .

 

محدودیت های توسعه بخش شیلات استان :

1-نداشتن تاسیسات زیربنائی مناسب در بنادر صیادی برای دستیابی به استانداردهای ملی و بین المللی

2-عدم تجهیز شناورهای کلاس لنج به سیستمهای برودتی و نگهداری مناسب صید

3-مشکل رسوب گذاری بنادر صیادی پزم ، چابهار ، بریس ورمین

4-کاهش قیمت میگو در بازارهای جهانی منجر به کاهش قیمت خرید میگو توسط صادرکنندگان گردیده که این امر به اختلاف زیاد قیمت تمام شده وقیمت فروش منجر به وارد آمدن ضرر و زیان به پرورش دهندگان میگو گردیده است .

5-انحصاری بودن خریداران میگو

6-ثابت بودن نرخ ارز از یک طرف و شناور بودن قیمت سایر نهاده ها که باعث نگرانی پرورش دهندگان و فشارناشی از قیمت خرید بر ‌آنها میگردد .

7-عدم وجود خریداران در منطقه به دلیل وجود هزینه های بالا سری که منجر به عدم تمایل مراکز عمل آوری جهت جمع آوری ، خرید و عمل آوری ، افزایش روزهای پرورش (تاخیر در برداشت ) و افزایش هزینه های تولید میگردد

8-عدم توجه کافی به امر مولد سازی توسط مراکز تکثیر

9-کمبود تعداد کارگاههای تکثیر و پرورش وعدم توان تولید بالای کارگاههای موجود جهت تامین بچه ماهی مورد نیاز مزارع و عدم وجود کارخانه تولید خوراک آبزیان دراستان .

 

قابلیتها و محدودیتهای بخش معدن :

وجود اندیسهای متنوع از مواد معدنی ، همچنین شناسایی و اکتشاف ذخایر ارزشمندی از مواد معدنی نظیرکرومیت ، مس ، آنتیموان ، سنگ گرانیک ، سنگ آهن ، کائولن ، آندالوزیت و... در استان و همچنین زمینه های بسیار زیاد برای مطالعات اکتشافی از قابلیت های این بخش می باشد . با مطالعات زمین شناسی و نقشه هایی که ترسیم شده ست چنین استباط میگردد که استان از توان مناسبی جهت تامین مواد اولیه صنایع برخوردار است و با انجام فرآیندهایی می توان محصولات را به خارج استان صادر نمود .

 از امکانات مهم دیگر استان میتوان به امکانات بندری و همسایگی با کشورهای پاکستان و افغانستان اشاره نمود . موقعیت ویژه بندر چابهار درخارج از تنگه هرمز و دسترسی به آبهای آزاد امکان آن را فراهم می سازد که فرآورده های جهت صادرات و فرآوری به خارج از کشور صادر شود . همچنین همجواری با کشورهای پاکستان وافغانستان و داشتن مرزهای طولانی در صورت توسعه بازارچه های مرزی می توان به امکانات صدور مواد اولیه معدنی به کشورهای همسایه افزود .

 

محدودیت های بخش بازرگانی استان :

یکی ازمشلات فراوری توسعه بازرگانی وتجارت استان قاچاق کالاومبادلات غیر رسمی می باشد .

-فقدان تشکلهای صادراتی وشرکت های پشتیبانی صادرات

-عدم وجود بانک توسعه صادرات در مرکز استان وکمبود تسهیلات اعتباری بانکی

-عدم امکان انجام تحقیقات ومطالعه بازاریابی استان

-تداوم تجارت صنعتی و توجه صرف به بازارهای کشورهای همسایه

-پایین بودن کیفیت محصولات صادراتی استان

-صدورمواد و کالا بصورت انبوه وخام ( که در نتیجه ارزش افزوده ناشی از -بسته بندی وفرآوری نصیب واردکنندگان این کالاها که عمدتأ کشورهای همسایه هستند می گردد .)

-فقدان تبلیغات مؤثر وعدم شناخت کشورهای منطقه از محصولات صادراتی استان

-عدم وجود صندوق ضمانت صادرات استان

-بالا بودن غیرمنطقی تعرفه ها که باعث رونق ورواج قاچاق کالا می گردد

-عدم حضور کشور مقابل دربازارچه های منتهی به مرز

-عدم امنیت سرمایه گذاری زیربنایی ازجمله صنایع بسته بندی ، سردخانه ها وغیره به لحاظ مبادلات غیررسمی وقاچاق کالاونهایتأ تحت الشعاع قراردادن سرمایه گذاری های انجام شده است .

 

محدودیت های توسعه گردشگری استان :

  • کمبودنیروی  انسانی وکارآمد
  • عدم تفکیک امور تصدی وحاکمیتی و وجود موانع برای واگذاری به بخش غیر دولتی 
  • عدم ایجاد بستر مناسب برای جلب فعالیت بخش خصوصی
  • کمبود امکانات وتاسیسات پذیرایی واقامتی وتسهیلات لازم در صنعت جهانگردی
  • کمبود اعتبارات دولتی در زمینه امکانات زیر بنایی بخش 
  • عدم اختصاص تسهیلات برای ایجاد بستر مناسب جهت جلب مشارکت بخش خصوصی
  • عدم اعتماد سرمایه گذاران داخلی و خارجی به سرمایه گذاری دراین بخش
  • عدم شکل گیری نهادهای مشاوره ای،پیمانکاری وپژوهشی در خصوص موضوعات مرتبط با میراث فرهنگی وجهانگردی
  • عدم توجه به ارتقاء سطح سازمانی وجایگاه تشکیلاتی بخش در ساختار اداری ونظام برنامه ریزی کشور  
  • ضعف نظام اطلاع رسانی وآگاه سازی درباره ارزش های طبیعی وفرهنگی منطقه  
  • کثرت بازرسی های امنیتی  
  • دور افتادگی استان از مرکز
^